 |
Aylardan
Aralık, yıl 1996, yıllık iznimin 10 gününü
kullandım. İznimi geçirmek üzere memleketim olan
Bandırma'nın Bezirci Köyüne baba ocağına gitmek
üzere çocuklarla beraber hazırlığımızı
yapıyoruz. Hepimizde bir heyecan! Eşim çocukların
giyimiydi, gerekli olan malzemelerdi, derken bir
yandanda bana kızıyor yardım etmiyorsun diye!
Bense benim ihtiyaç duyabileceğim teşkilatı
hazırlamaya çalışıyorum. Sırt çantasına tüm
av için gerekli olabilecek ekipmanları yerleştirme
ye çalışıyorum. Arabamızı yavaş yavaş
yerleştirmeye başladık. Bagaj doldu, içeriye de
eşyaların bir kısmını koyduk ancak kendimizin
binebileceği kadar boşluk kaldı. En önemli
malzemeye yer yok. Boncuk o kim. ismini kızımın
verdiği, eskilerin değimiyle elimizde büyüyen ve
eşimin de çok sevdiği ustalığını atalarından
alan ve dostum Alman BRAK'I köpeğim. ''Olmadan
Olmaz'' sözünden yola çıkarak güç bela eşimin
ayaklarının yanında ön koltukta seyahat etmeye
razı ettim. Akşam üzeri bir yandan yağmur
yağıyor bir yandan da soğuk alabildiğine kendini
hissettiriyor. |
Sabah
mı? Gidelim Şimdi mi yola çıkalım diye karar
veremiyoruz. Altıncı hissim akşamdan diyor. Ve
hayırlısı ile yolculuğumuza çıktık. Gelibolu-Lapseki
arası vapur ile yolculuğu müteakip akşamın
karanlığında yavaş yavaş baba ocağına geldik. Eller
öpülüp sıcak sohbetler edildikten sonra istirahatımıza
çekildik. Sabah amca oğlu Murat'ın haykırmasıyla
uyandım. Oğlum buraya uyumaya mı geldin? Saate baktım
yedi civarı,dışarıya bakmak için perdeyi araladım, bir
anda ne uyku kaldı, nede üşümenin vermiş olduğu
ürperti. Anında içimden ateşler yanmaya başladı.
Dışarıdan müthiş bir kar fırtınası yerdede diz boyuna
kadar kar işte bu bizim havamız dedim. Alel acele giyindim
kahvaltı faslı derken annem bir yandan hanım bir yandan bu
havada hiçbir yere gidilmez dedi deli olan dışarı
çıkar, diye serzen işlerle caydırma girişimlerinde
bulunuyorlar. Bende, ''Kurt sisli havayı sever,'' diye
atıfta bulunuyorum. Babam Erdem eski kurtlardan olduğu
için beni teşvik ediyordu. Hazırlığımızı yaptık.
Murat ve ben, Boncuk ve Reks sevinerek heyecanla yola
çıktık.. Köyümüzün içersinden geçerken başımızı
kaldırıp yolumuzu göremeyeceğimiz kadar tipi vardı,
fakat köyümüzün dışından pırıl pırıl bir hava ama
yumuşacık kar yağıyor oh ne ala. Köyümüzün
avlaklarında ne arasan o vardır. Havasına ve zamanına
göre Keklik, Çulluk, Bıldırcın, Üveyik, Ördeğin
envaiçeşidi Tahtalı, bağırtlak...vb. Amca oğlu çulluk
havası dedi. Bende başımla tastik ettim. Eski fundalık
yüksek kamışların ve böğürtlenlerden arındırılmış
altı -yedi km.lik risksiz bir avlak, köpeklerimiz zevkten
dörtköşe. Aramaya başladık. Yeni yeşermeye başlamış
diz boyu kamış,böğürtlenlik dipleri ikiparmak
şıpırdan su, Reks, olgun ve sakin, Boncuk, hızlı ve usta
birbirleriyle rekabette ustalıklarını kanıtlarcasına
ikiside fermaya geçti. İşte dedim kendi kendimize zevk bu
''KAP'' diye komutu gönderince ikiside sazlıklara hamle
yaptı ve çatırtı ile iki tane çulluk biri sağa biri
sola Murat sağdaki dedi bende soldakini tercih ettim aynı
anda tek bir patlama sesi Boncuk koştu ve aldı geldi
Reks'in zayıf ta rafı avın başında bekleme
alışkanlığı var. Murat'ta gidip kendisialdı, ama
Boncuğu görünce mest oldu. Reks'e bağırıyor ders al
çömezden diye. Köpekler arasındaki rekabet yavaş yavaş
bize de sirayet etmeye başladı. Sen fazla vuracaksın ben
fazla vuracağım diye. Bir ara dört-bir öne geçmeme
rağmen Murat beraberliği yakaladı. Ufak bir strateji
hatası yaparak kendimizi başka tarafa yönlendirdik. İşte
ne olduysa ondan sonra oldu. Dostum Cengiz'in deyimiyle
başkada "CONCORT'la" karşılaşmadık. Dönüş
yolunda tatlı rekabetimize son noktayı koyduk. Bizde
adettir, avını yanına astı isen köyümüzü boylamasına
ve kahvehanelerin bulunduğu yerden geçeceksin, asamadı
isen hiç kimsenin göremeyeceği en kestirme yoldan eve
gideceksin. İşte o gün göğsümüzü gere gere
kahvehanelerin önünden geçmek nasip oldu. İYİ AVLAR
DOSTÇA KALIN... Halil ARSAN
